Truri

Truri

Pershendetje! Deshta te parashtroj nje pytje rreth nje problemi qe mendoj se ka filluar qysh ne kohen kur jam perballuar me te verteta e jetes. Qysh ne fillimet e femijrise kam qene tip qe kam qene i heshtur me shume kam qene tip i ndegjueshum se tip qe kam folur me shume kam pasur kureshtje te ndegjoj dhe jo te flase per vete, dhe gjdo here problemet apo brengat qe i kam jam perballur gjdo here vete dhe jo duke pasur nje shoke qe ti diskutoj problemet per zgjidhje por gjdo here duke i menduar ne vetevete, disi gjdo here mendoj se nuk mundet te me kuptoj askush marre edhe familjen dhe keshtu kam vazhduar ne heshtje gjdo here ka ndikuar edhe se jam tipe shum sentimental dhe kam pasur frik gjdo here mos po e lendoj dike me fjale dhe gjdo here ka qene ajo qe te jem me i ndegjueshum. Problemi ime eshte qe gjdo here kur te shoqerohem me dike e konsideroj te afert shume shpejt dhe e marr afer zemres shpejt, jame tipe qe mundohem te shpreh shume dashuri dhe pozitivitet por ne momentin qe e shohe se pjesa tjeter nuk eshte ashtu dhe me ndrron shume shpejt disponimi dhe futem ne mendime te kqija mendoj shume negativ dmth sa e kam pozitivitetin te hapur e kam dyfish negativitetin ne mendje i mbyllur ne mendime dhe nuk munde qe ta shpreh, dhe mendoj se njerzit te shohin ashtu siq vepron dhe jo ashtu siq je dmth nese 1 vite mundohesh me qene me i bere te lumtur njerzit te jeshe pozitiv mbrenda nje dite ndrrone gjdo gje dhe te konsiderojn komplet njeri tjeter une jam tipe qe duroj shume shume dhe ne heshtje largohem disi pa gjurme. Une si tipe gjdo here kam menduar me mendje e shpirte dhe jo asnjeher se kam konsideruar interes askende ne jete me mendimin pse te jetosh me probleme duke mundur te jetosh i lumutur per kete arsye edhe shoke te ngushte nuk kam askende qe munde te konsideroj shoke qe munde te flase pa cenzur te shpreh lumturin apo te keqen dhe kete e ndjej gjdo here e me teper disi e shoh veten shume te vetmuar. Por e kom vrejt edhe nje gje se edhe nese flase hapur diqka ne kete moshe nuk e ndjeje qe e largoj me ndjenjen duke i treguar dikujt diqka sikur qe e kam pasur me heret kete ndjenje qe munde te flase dhe ta ndjeje veten me lehte. Problemi eshte se keshtu kam filluar te marre ankthe duke qendruar i qete me mendjen dhe veteveten dhe ka filluar qe te kem probleme edhe me mendje me mendime te kota si problem qe me ka shkaktuar me teper problem ka qene futja e mendimit te krijimit te njeriut si jemi krijuar e kshtu me mendime te sterngarkuara per mendje sa me ka renduar gjendjen tej mase deri sa e kam rimarr veten por tash ka filluar pjesa e majte e trurit te kem mpirje dhe nese mendoj vetem nje mendim te tille me aktivizohet ajo zone dhe me shtin ne gjume disi me lodhe teper dhe tani kur te kendellem kam dhimbje ne ate pjese dhe deshta ta dije se eshte e mundur qe mendimet kan mundur te krijojne nje zone te lenduar apo traum ta quaj ashtu ne pjesen e trurit.

         

2 komente për “Truri”

  1. Docha says:

    Pershendetje
    E kuptoj shum mir gjendjen tane, dhe ke ba ni hap shum te mire qe ke shkrujt ktu, pa e mbajt ne vete, sikurse e ke shkrujt shum mir, qe ke nevoj ndoshta edhe me fol me dike e me e pas te besushem per jetë. Edhe kjo faqe ketu asht shum e qellume, dhe me nje emer shum te qellum“ nuk je vet“ , e kjo vlen edhe per ty, qe nuk je vet dhe sdo mbetesh vetem. Gjdo njeri ka perjetu zhgenjime, tradhti e shum e shum probleme te tjera te jetes, po ato meri si sikur msim e provoj, duke msu prej tyre. Kto gjana jeta ti bjen, jo sikur denim, por si msim. Dmth asht ni perfitim i madh qe kemi prej gjanave jo te mira qe na ndodhin, e sban me leju qe ato gjana edhe me na shkatrru, por me u forcu hala ma shum, me na formu karakter. Te kisha rekomandu te shkrujash Ditar, e di qe ndoshta shum mendojn qe asht e modes se vjeter, por besom qe do te ndihmoj shum. Asht ni ndihm per trurin dhe mendjen, nji lehtsim per shpirt, qe gjdo gje si te shqetson, para se me regjistru e me ngarku trurin, sheno ne leter. Do te ndihmoj shum besom. Shpresoj shum qe munda sado pak met ndihmu dhe t‘uroj gjdo te mir ne jetë.
    Zoti te bekoft!

  2. Anonim says:

    Faleminderit shume per keshillen! Edhe une mendoj se te shkruarit ndikon shume qe te shprehesh ndjenjen dhe te lirohesh nga to.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Na përcjellni edhe në: