jeta

jeta

pershendetje, jam nje femer 31 vjeqare, e pamartuar, e kam nje problem qe po mbrengos, kurr skam qene nje njeri me lendu dikon me fjale, prej 21 vjeqare kam punu, dhe punoj hala, e kam nje problem qe nese mlendon diksuh me fjale, mo mdel prej zemre, psh babi im, me ka lendu me fjale shume here, nuk me ka dite dhimten shume here, sillet mire, po une e di qe nese skisha punu ose mos mi dhan pare, nuk ish kon kshtu, e di qe nese isha kon keq nuk e kisha pas si mbeshtetje, perkundrazi me bon mu ndi hala ma keq, edhe pse ska pas probleme me mu kurr, edhe kur ka pas, ka pas shkaku pareve, shume here ma ka hup vetebesimin kam mendu qe une sdi kurgjo nuk vlej kurgjo, edhe tash folim normal po une mo prej ateher nuk muj me kon ma e hapur para tij, tash foli me nje djale tash e nje kohe te gjate, mire kem kam kalu, po me tha diqka qe ma ka prish disponimin krejt, nje dite ja dergova nje foto diqka qe pata rregullu ne shpi per nje mireserdhje te nje antari te familjes qe vike nga jashte, me tha qka jane kto, ti qenke ma fmi se fmia, mlendoj shume me qato fjale, e kam pelqy shume edhe kisha deshire gzimin me shpreh me to, per gjithqka, pse ish dasht me mi thon ato fjale, une e respektoj, as nuk jam prej atyne femrave xheloze, as smendoj najher qe ja kam tepru, kam ra ndepresion, tash mo as sdu me fol me to mu shpreh, njekohsisht as sdu me hup, jeta, puna njerzit po mbojn me vetebesim te ulte edhe po mbyllna ne vete

         

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Na përcjellni edhe në: